Piotr Müller złożył w Parlamencie Europejskim pytanie do Komisji Europejskiej o Europejski Fundusz Konkurencyjności. Domaga się jasnych, mierzalnych kryteriów „wartości dodanej UE”, niezależnej weryfikacji wydatkowania środków oraz mechanizmów, które zapobiegną dublowaniu finansowania z innymi instrumentami unijnymi.
Wątpliwości w sprawie konstrukcji Funduszu podniósł również Europejski Trybunał Obrachunkowy. Wskazał on, że projekt opiera się na nieprecyzyjnych definicjach kluczowych pojęć, w szczególności „wartości dodanej UE” oraz „strategicznych zależności”. Trybunał zwrócił też uwagę na model finansowania oparty na realizacji celów, bez niezależnej weryfikacji rzeczywistych kosztów, co może utrudniać ocenę skuteczności instrumentu i kontrolę wydatkowania środków. Dodatkowym problemem może być brak jednoznacznego rozróżnienia między interwencjami finansowanymi z nowego Funduszu a tymi realizowanymi już dziś z innych instrumentów unijnych.
W tym kontekście Piotr Müller złożył do Komisji Europejskiej pytanie wymagające odpowiedzi na piśmie, w którym zwraca się o przedstawienie konkretnych rozwiązań zapewniających mierzalność efektów i pełną rozliczalność wydatkowania.
W swoim zapytaniu Piotr Müller kieruje do Komisji trzy zasadnicze pytania:
1. Jakie konkretne i mierzalne kryteria Komisja zamierza przyjąć w celu zdefiniowania wartości dodanej UE oraz oceny rzeczywistego wpływu Europejskiego Funduszu Konkurencyjności na konkurencyjność gospodarki Unii Europejskiej?
2. W jaki sposób Komisja zapewni niezależną i wiarygodną weryfikację wykorzystania środków finansowych w modelu opartym na realizacji celów, tak aby możliwe było ustalenie, na co faktycznie zostały one wydatkowane?
3. Jakie mechanizmy koordynacji i kontroli Komisja przewiduje w celu uniknięcia nakładania się interwencji finansowanych z Europejskiego Funduszu Konkurencyjności oraz innych instrumentów unijnych?

